Eriyen Bir Çığ Tanesi

Anne bırakma beni üşüyorum..

Sessiz gecelere kaderin hükmünü yazıyorum

Anne içimden boyna seni düşünüyorum

Karalanmış düşlere adını yazıyorum

Hoyrat gecelerde üşüyen düşlerimize sarılıyorum

Anne her gün içimde ölüyorsun ya dayanamıyorum

Hayallere dalıyorum kendi kendimi kandırıyorum

Vuslat erince takvim yapraklarına hüzünden başka her şey düşüyor çaresiz satırlara

Şimdi gitmek vakti oysa ..

Sensizliğin zirvesinde ağlamak vakti

Yeri geldiğinde seni düşünmek var ya..

Bir elim tetikte iken vatan hasretiyle seni de özlemek .. yakıyor ciğerimi

Revamıydı anne bu kader bize

Ölümü düşünür olmuşum hayatın yirmisinde

Tek derdim sendin ya bayrak ta düştü yüreğimize

Of anne neden bıraktın beni böyle

Her gece hasretlere soyundu yüreğim

Eriyen bir çığ tanesi oldum kar düşen yollara

Senin adını kazıdım isimsiz diyarlara

Gör anne şu halimi artık bıktım satır satır seni yazmaya