Eriyen Maskeler

Bir melek gibi boyamışsın yüzünü

çıkmaz renkli bir mürekkeple

gülüşünle süslemişsin

masumiyetinin

dayanılmaz çekiciliğini

Ah şu aptal başım

herşeye aklı eripte

gönlü akılsız saf başım

yirmibirinci yüzyılda yaşadığını

unutan başım

Şairin gözyaşları

elbette maskeleri eritir

bir sulu boya gibi akar gider

vicdanlara melek maskeleri

geriye kalan bir avuç dram

Sen şairi değil

ancak kuklaları kandırırsın

dilerim allahtan

bir gün sana yakışan

bir kukla dükkanı açarsın