Erkek Ağlar

akardı nehirleri ıslatan

kurak günlerimin sağnağı sevdaya

baş koyardım sen süzdükçe gözden

berbat olurdum erkeklere yakışmayan cinsten

ışık kaçırırdım her yumduğumda

kirpik kirpik öperdim o sicim indikçe

ve biriken bir havuza yaslardım hıçkırığımı

savrulurdum yine geçmiş kabrinde

bir toprakta ben olurdum düşlerinde

yürek pusunu sürdükçe

bu meyyalde ezik edilince içim

ve hala berbat iken salındıkça hüzne

heyhat !

üzülme akanda merhamet

atanda hayat vardır derdim

o an filozofu ben olurdum o diyarın