Erkekler Suskundur / Son Deminde Çağlar
Bir delikanlı/kapıda gölgesi
Kim der ki erkeğin yüreği/kalbi yok
Ağır basan gülüşleri arkasındadır hüznü
Bir kadın gibi dökülmez gözyaşları /gizlidir
Sükuneti bütün benliği esir alan genç gülümsedi
Hafif başını yukarı kaldırdı
Baksa akacak damla damla gözyaşları
Zor bela tuttu kendini.
Kilidi kırılmamış kapalı bir kutu / oysa biz öyle miyiz?
Gitmek en kolayı kalmak zordu
Gidebilirdi gitmedi /kaldı baş edilmez çıkmazlarda
Bir elinde fotoğraf,bir elinde sigara
Bir yandan bakar bir yandan sigarasını içer
Küllerini biriktirirdi.
Dökemezdi içindekini bir kağıda kalemle
Kalemin ucu kırık /açmak için bir ben lazımdı
Nice aşkın kanı ile kirli elleri
Tuttuğu toprak çamura bulandı
Terlemişti sırılsıklam
Öfkesi kendine olan nefretinden başka bir şey değildi.
Usulca yaklaştım yanına/başını sıvazladım
Pişmanlığını anlamıştım.
Dur! Dedim
Ver hadi/ biriktirdiğin külleri istiyorum
Çektiğin pişmanlığı savuracağım.
Kim demiş erkekler ağlamaz?
Sulu gözleri ile baktı / yanaklarına süzülen yaşlar
Dedi ki;
Seni seviyorum
İstediğin küllerim değil /al bu ömür senin olsun.
Erkekler suskundur/son deminde çağlar.