Ertesi Gün

Ertesi gün bu gün

Kuş seslerinin izi karşılıyor güneşi

Kovuyorum uykusuz bir geceyi daha

İşte bu hasret diyorum

Çiğ tanelerini silip yanaklarımdan

Derin bir nefes alıyorum seni koklar gibi sabah serinliğinden

Örselenmiş yüreğime yayılan ılıklık senden diyorum

Mest oluyorum gözlerini düşününce

Ormanlar, denizler, yosunlar

Arılar geliyor gözlerimin önüne

Limanlara dökülüyor zincirler aniden

Beni dinliyorum ince bir sızı gibi

Gönlüme çizdiğim rota sabitleniyor pusulada

Dudakların gibi gülümsüyorum

Bir tek sen diyorum, bir tek sen hem uzağım hem yakınımsın

Teselli ettiğim yalnızlığımı vuruyorum kıyıya

Martı gagasına gizliyorum hıçkırıklarımı

Beyaz bulutlara çizdiğim yüzlerde gözlerin

Görüyorsun, görüyorum

Gönül yalnızlığım her gün biraz daha buruluyor

Sabır kısrak toynaklarına ilişik

Gelincik tarlalarına koşuyor yaklaştıkça uzaklaşan

Çocukluktan kalma bir uçurtma sevinci aranan

Tebessümüne sardığım umutları toplar mıyım

Bir gece umutsuzluğum olmadan yatar mıyım

Çöl çatlaklarını yaşayan canıma yağmur olsan, can suyum olsan

Yine filizlensem bakışlarının ufkunda

Yemyeşil yamaçlarda elinden tuttuğum bir kahvaltı masası olsan yine

Kendimle kalsam hasretsiz, uzaksız,

Sislerin küskün olduğu bir sabah

Ertesi gün

Her şeyimi yanında bırakıp yine hasretimi taşıyorum

Tanıdık zindanlara tekrar koyduğum vuslat titrek

Nasip diyorum sesimin boynunu büküp

Nasip diyorum

Bu günden yine yarınları söküp söküp

Bu bir sesleniş bülbül dilinde

Dudak büküş fırtına öncesi, hıçkırık öncesi

İpi kopmasın uçurtmanın diye dualar

Toplanan zincir seslerindeki haykırış

Günaydın umutlarım, hayallerim, günaydın hülyalar