Esirken Yanlızlığa

ne kadar yer etmişliğin var kalbimde

şöyle bir saysam sana ,

ne kadar gözyaşı döktüm uğrunda

inadına anlatsam sana,

ne kadar kadın sevdin benden sonra

ilk defa gerçeği söylesen bana,

ezberken sen yüreğimde

boşluklara attın ya o sonbaharda,

esirken yanlızlığa

alışmışken varlığına

kibirimden

sadece gözlerimle doğruyu söylerken sana

bırakıp gittin ya

uçurumdan beni atarcasına,

rüyalarımda tuttun ya elimden

sevdin ya doya doya

varlığını hissettirdin ya,

yaşatmaz ettin ya dünyayı sensiz

yaşayamaz ettin ya beni sensiz,

sensiz şiir bile yazamaz ettin ya beni

şimdi sadece sövüyorum bu sahte hayata..

sövüyorum

seni yaşatan

beni hayalet eden bu hayata.....