Eski Aşklarımıza Gidelim

sana doğru sürüyorum atları

bana bakınca zamana akan geçmişiniz

üsteliyor dünyamızda çok eksik var

burnumdan iki yol duman fışkırıyor

yerle bir oluyorum gözlerinizde

biraz rahat çıkıyor son fikrim

istemedikçe sarıp sarmalayan

bana getirdiğiniz

fenerler azalıyor yüreğinizde

tuhaf bulmacalar çözüyorum

son bulmayan ellerinizde

zorlaştıkça hepinizle uğraşmak

unutuluyor siyah dalgaları sonsuzluğun

bekliyorum örtünsem ya

utanırken beyaz kayalara

ilk toyluğum geçse gecenizden

kuşlarını severken gökyüzünün

ya o ağaçlarla seviştiğimiz

yeşil uçlu sarı baharlar

hiç gelmeyecekler belki

sırtı yamalı çocukluğumun uzaklaştığı

ağlar gibi dizlerime dökülen son buluşmalar

yeniden yeşerecekler belki

son bulurken dudağım hiçliğe

çıtı çıkmasın yoksunluğunun

mavi bir atlas üzerinde kaybettiğimiz

eski aşklarımıza gidelim.