Eski Bir Şiirden Geçti Gözlerim

Eski bir şiirden geçti gözlerim,

Bin yıllık uykudan

Asıldı atmosfere

Bir kıvrım dudaklarımın gölgesine

Kuytusuna gizledim yarının

Düne çevrili ayak izlerini

'Sen hiç yaşlanmaz mısın? 'dedi.

Gülümsedim...

O da herkes gibi kaportayı görüyordu

Oysa içimi dolduran asırlık hayaletlerdi cildimi gerdiren

Takmıştı takan,

Bir de kocaman gözleri vardı bulutların

Ağladıkça benim yaşlarımı saklayan

Bir ilmek ördüm göğün göğsüne

Ben ilikleyip ben açtım bulutları

Kopkoyu bir siyahtı yalan

Beyazımtırak olanları masumdu diye bir lakırdı vardı dolanan

Güldüm

Yalandı işte yalan...

İçimde ki,

Ben, ötesi

Ve benden olan!

Vurursa gözlerine bir dalga

Selam söyle anılara

De ki;

Ört bas olmuş bir dünden

Rüya dilendi yarınlara...

/ İZMİR