Eski Hayat

Hatırladım çocukluk günlerimi

Şiir yaptım köyde gördüklerimi

Nasıl unuturum bildiklerimi

Zor ama güzeldi o eski hayat

Ahıra gömerdik pinir çömleği

Köy yerinde bulamazdık gömleği

Elimizde vardı çoban değneği

Zor ama güzeldi o eski hayat

Tarlaya giderdik omuzda tırpan

Hayvana derdik azmı geldi arpan

Kuş avlamak için yapardık sapan

Zor ama güzeldi o eski hayat

Patozlar döverdik orta harmanda

Toza bulanırdık sapta samanda

Kurda yem olmak var siste dumanda

Zor ama güzeldi o eski hayat

Sin sinler oynardık davul zurnayla

Gelini alırdık eli kınayla

Çoraklı kaşlar yıkılır halayla

Zor ama güzeldi o eski hayat

Kağnıya koşardık bir çift öküzü

Düğün yapmak için beklerdik güzü

Çobanlar heybeyle toplardı yüzü

Zor ama güzeldi o eski hayat

Diş açardık değirmenin taşına

Su almaya giderdik çay başına

Doyum olmaz tarhananın aşına

Zor ama güzeldi o eski hayat

Bulgur kaynatırdık bakır leğenle

Yarmalar döverdik taştan dibekle

Yapılan her işte nöbetler bekle

Zor ama güzeldi o eski hayat

Bahçeye dizerdik arı kovanı

Aramazdık yağlı ile yavanı

Misafirler şenlendirir yuvanı

Zor ama güzeldi o eski hayat

Duvarlar örerdik kerpiçten taştan

Güzele bakardık damdaki kaştan

İnsanlar sıkılır çok süren kıştan

Zor ama güzeldi o eski hayat

Damla damla dökerdik sıcakta teri

Toprakla yoğrulduk öteden beri

Köyün odasıydı toplantı yeri

Zor ama güzeldi o eski hayat

Kasımda katardık koçu sürüye

Evlenirdik mendil korduk dürüye

Gidilir şehre yürüye yürüye

Zor ama güzeldi o eski hayat

Ava giderdik tüfekler tek kırma

Kurşunu eritir yapardık saçma

Hoş olur yazın harmanda yatma

Zor ama güzeldi o eski hayat

Çocukken oynardık kemikli notak

Topaç çevirirdik nasıl unutak

Yüklüğe dizilirdi yünlerden yatak

Zor ama güzeldi o eski hayat

Dağlarda güderdik koyunla kuzu

İçinden seçerdik sağmalla yozu

Biber olur kesli samanın tozu

Zor ama güzeldi o eski hayat

Geçen arabadan isterdik gaste

Bir acı olayda yazardık beste

Hindi tavuk beslenirdi kümeste

Zor ama güzeldi o eski hayat

Ekinleri yıkardık sererdik sergi

Karasaban pulluk yapardık hergi

Kimse bilmezdi gazete dergi

Zor ama güzeldi o eski hayat

Sular getirirdik dağlar kazarak

Çeşmeler yapardık fatiha yazarak

Sevap alınırdı hayır yaparak

Zor ama güzeldi o eski hayat

Keçiden kırkardık bembeyaz tiftik

Yaylaya çıkardık sanki bir çiftlik

Yürekte olurdu yiğitlik mertlik

Zor ama güzeldi o eski hayat

Yarış ederdik gitmeye camiye

Su verirdik bahçesinde selviye

Bazen gelirdi jandarma devriye

Zor ama güzeldi o eski hayat

Yağmur için yapar idik dualar

Sarı dedede keserdik kurbanlar

Dağılırdı köye etli pilavlar

Zor ama güzeldi o eski hayat

Kar yağınca yol açardık kürekle

Unları elerdik ince elekle

Sevgiler olurdu temiz yürekle

Zor ama güzeldi o eski hayat

Gölünü yapardık yeşil ördeğin

Kınasını al yakardık güveğin

Önünü geçmezdi kadın erkeğin

Zor ama güzeldi o eski hayat

Yorulur uzanırdık çimenlere

Göğüs gererdik dertle kederlere

Konak dökülürdü bütün evlere

Zor ama güzeldi o eski hayat

Baharda yapardık ağaca aşı

Çorakla örterdik biz köyde kaşı

Mezara dikilir boz mezar taşı

Zor ama güzeldi o eski hayat

Düğünde verirdik koyundan saçı

Kasket giyerdik başımızın tacı

Zengin doyururdu fakiri açı

Zor ama güzeldi o eski hayat

Gelini alırdık sarı motorla

Dökmeci gelirdi atla katırla

Okudukça sen bunları hatırla

Zor ama güzeldi o eski hayat

Ekmeğe sürerdik bal tere yağdan

Taze ayranlar içerdik turfandan

Fakire pay dağılırdı kurbandan

Zor ama güzeldi o eski hayat

Armut ağacından toplardık burcu

Küçük yaşlarda tutardık orucu

Korulara bakardı bir korucu

Zor ama güzeldi o eski hayat

Bahçe kenarına dikerdik çelik

Pantol yamalıklı çarıklar delik

Dağlarda öterdi kınalı keklik

Zor ama güzeldi o eski hayat

Tınaz savururduk dirgen yabayla

Soğukta ısınırdık teneke sobayla

Badem ceviz saklanırdı torbayla

Zor ama güzeldi o eski hayat

Sabah uyanırdık horoz sesiyle

Höşmerim karardık bakır tepsiyle

Tırpan bilenirdi çekiç örsüyle

Zor ama güzeldi o eski hayat

Komşuya verirdik komşuluk hakkı

Kazmayla kazardık su gelen arkı

Cebimizde gezerdi sustalı çakı

Zor ama güzeldi o eski hayat

Geceleri yakardık idare fener

Ders yapardık gazlı lambalar söner

Büyüğe saygıydı en güzel hüner

Zor ama güzeldi o eski hayat

Dağlardan kazardık kara geveni

Çakmak taşıyla dişlerdik düveni

Kimse sevmezdi başı boş gezeni

Zor ama güzeldi o eski hayat

Kevgirde süzerdik kışları hedik

Tandır saçının altını küllerdik

O zamanlar çokça bazlama yedik

Zor ama güzeldi o eski hayat

Kışın oynardık yüksük bulmaca

Tezek yakardık pek tüterdi baca

Kandilde okurdu evleri hoca

Zor ama güzeldi o eski hayat

Hasır örerdik göldeki kamıştan

İş alırdık Türkmen Ali çavuştan

Yapı örtülürdü toprak harpıçtan

Zor ama güzeldi o eski hayat

Kırkta bir koyunu verirdik zekat

Hak emretmiş bunu buydu hakikat

Korunur her zaman amayla sakat

Zor ama güzeldi o eski hayat

Baharda toplardık üfelek yemlik

Ad korduk çocuğa mana yok emlik

Közün üstünde kaynardı demlik

Zor ama güzeldi o eski hayat

Çoraktan seçerdik akla gök sıva

Badana olurdu bunlarla yuva

Lüküs sayılırdı çinkodan tava

Zor ama güzeldi o eski hayat

Çorba pişirirdik sakala sarkan

Sap çekerdik sapa bağlardık urgan

Çobanlar taşırdı keçeden yorgan

Zor ama güzeldi o eski hayat

Sürüye bağlardık zille tongurdak

Kuzuya takardık küçük tıkırdak

Çorba için kızarırdı kıkırdak

Zor ama güzeldi o eski hayat

Pide somun pişirirdik fırında

Eyersiz dururduk atın sırtında

Sümbül menekşe yetişir kırında

Zor ama güzeldi o eski hayat

Ekinler biçerdik ayakta tönge

Ayakcak bağlardık sağlardık denge

Saman atmaya açılır dönenge

Zor ama güzeldi o eski hayat

Dut alırdık gelen dutçu dayıdan

Cin kovardık gece tutulan aydan

Su çekilirdi helkelerle kuyudan

Zor ama güzeldi o eski hayat

Tutkallar yapardık pisi balından

Sepetler örerdik söğüt dalından

Hayır verilirdi dünya malından

Zor ama güzeldi o eski hayat

Unla bulgur doldururduk ambara

Kesme tezek çıkarırdık damlara

Hasır altı olur idi kumbara

Zor ama güzeldi o eski hayat

Kirman eğirirdik koyun yününden

Bayram ederdik arefe gününden

Misafir gelir komşu düğününden

Zor ama güzeldi o eski hayat

İspirtoyla yakardık gaz ocağı

Köpeklere yapardık yal çanağı

Sabah çiğiliğinde düşer kırağı

Zor ama güzeldi o eski hayat

Kalburla elerdik bebe toprağı

Küplere basardık asma yaprağı

Fakirim alamazdı cam bardağı

Zor ama güzeldi o eski hayat

Yağmurda çekerdik damlara yuvak

Bahçe sınırına dikerdik kavak

Değirmen argına kurulur savak

Zor ama güzeldi o eski hayat

Kış günleri çekerdik pişmaniye

Hasta olanı sarardık deriye

Başlanan işten dönülmez geriye

Zor ama güzeldi o eski hayat

Pekmezden karardık öküz helvası

Sulu sulu yerdik ekmek ayvası

Tandır saçında pişerdi yufkası

Zor ama güzeldi o eski hayat

Közleme yapardık küllenen közde

Dürüst çalışmakla olurduk gözde

Her zaman durulur verilen sözde

Zor ama güzeldi o eski hayat

Kesekli tarlaya çekerdik tapan

Tilkiye sansara kurardık kapan

Duayla anılır köye yol yapan

Zor ama güzeldi o eski hayat

Düğünde söylerdik sıra türküsü

Kapıya takardık kapı sürgüsü

Beş şişle örülür çorap örgüsü

Zor ama güzeldi o eski hayat

Kırık çıkıklara sarardık katran

Aynı yaştakine diyorduk akran

Aracı insanlara derler kotaran

Zor ama güzeldi o eski hayat

Meşeden toplardık palamut mazı

Düğünden düğüne dinlerdik sazı

Eskiden ovaya denirdi yazı

Zor ama güzeldi o eski hayat

Bayrak kaldırırken keserdik horoz

Samanlık eşerken yutardık biz toz

Kısır olan koyuna denirdi yoz

Zor ama güzeldi o eski hayat

Sofra korduk sini bazende tapla

Yemekler dizerdik kalaylı kapla

Günler sayılırdı eski hesapla

Zor ama güzeldi o eski hayat

Mübareke giderdik düğünlerde

Dos dos yakardık kına gecesinde

Hacı magul çıkar seğmenler önde

Zor ama güzeldi o eski hayat

Kocaman küplere kurardık sirke

Atın yularına bağlardık zikke

Başa giyilirdi yeşil bir takke

Zor ama güzeldi o eski hayat

Def çalardık kınalarda şinnikte

Oyun oynardık düğünde şenlikte

Özlem var bunlara İrfan Çelikte

Zor ama güzeldi o eski hayat

Kındıra otundan örerdik tura

Pes etmek yoktu direnirdik zora

Ne makbuz bilirdik nede fatura

Zor ama güzeldi o eski hayat

Kepennikten iner idik ahıra

Sela ile uyanırdık sahura

Bir güler yüz ilaç idi kahıra

Zor ama güzeldi o eski hayat

Bıçkıyla toplardık çalıdan çalgı

Yaraya sarardık çarşafdan sargı

Her insana eşit olurdu yargı

Zor ama güzeldi o eski hayat

Bahçe karığına dikerdik firek

Pazardan alırdık çelikten kürek

İneğin iyisine denirdi sürek

Zor ama güzeldi o eski hayat

Gölgeyle bilirdik bazen zamanı

Yırtıcı kuşa vermezdik amanı

Kabaca tüterdi tezek dumanı

Zor ama güzeldi o eski hayat

İrfan derki nerde kaldı bu hayat

Şimdi herşey modern fakat çok bayat

İnsanlar alamıyor yaşamdan tat

Zor ama güzeldi o eski hayat

04/09/2002

09/09/2002