Eski Uykulara Esir Düşler

Hiç geçmez sanırdım zamanı

Meğer çoğu çocuk hemen büyürmüş

Saçı sakalı aklar bürüyünce

Bir zamanlar çocuk olduğunu

Bütün aynalarda görürmüş.

Gündüzler gecenin iki katıydı çoğunda

Bitmek bilmezdi koşuşturmalarımız

Ya ağaçlardaki

Ya da tahta oturaklardaki kalplere takılı kalırdı

Bir türlü cesaret bulup

İtiraf edemediğimiz aşklarımız.

Saygı vardı büyüklere, sevgi vardı

Saydığımız kadar,

Sevdiğimiz kadar nasihat dolardı ceplerimiz

Bıkarak taşırdık

Kurtulmak için büyümekti beklentilerimiz.

Sonra savaşı başladı kanlı canlı

Kavgaları acımasızdı hayatın

Bir ucuna ekmek asılıydı

Pişmanlıklar, korkular, keşkeler diğer ucunda

Bazen mutlu bazen yaslıydı.

Küçükken şikâyet ettiğimiz anlar

Kim bilebilirdi ki böyle kanarmış,

Zamanın çok çabuk geçtiğini

Şairin dediği gibi

?İnsan bu yaşa gelince anlarmış.?

En tatlı uykulara teslim ettiğim düşlerim

Ne olur bir daha geri gelseniz

Nasıl özledim

Nasıl özledim bir bilseniz...