Eskiciyim

Eskiciyim

Topladım koynuma yıldızların şavkını

Topladım koynuma dünyanın gözyaşlarını

Topladım geçmişini senin

Tutunacak dalım olmadan.

Eskiciyim

Yeniye yüz çevirmiş ihanetlerde

Merhamet tohumlarını savurdum

Sakladım kahpeliklerini puştun

Sineye sardım dünyanın en çirkin sesini

Doğuya vardım batıya vardım

Sonra denizlerin koynunda saklandım.

Eskiciyim

Ivır zıvırını gecenin, susarak topladım

Çocuklar uyanmasın

Annem yolumu gözlerken uykuya dalmasın

Ve yorulmasın Atilla İlhan

Hiçbir sevgiliye benim kadar mecbur kalmasın.

Eskiciyim

Giderek yaşıyorum yolun ahvalini

Sürünerek, yangınların isini kucaklamış duvarlarda

Ve korkarak, yaşama bilincini terk ile

Yeni bir ömür yaşayamayacak kadar

Eski...

ve eksik...