Eskide Kalsın

hayaller vardı yara bere içinde;

geceden bana, benden sabaha uzanan.

bir köprüydüm, bir maşaydım yokluğuna..

çetrefilli sözleri sıyırmaya çalışırken

kullandığım jilet kör gibiydi,

kalbime batardı her seferinde..

dizlerim derman dilenirdi

her fırsatta gördüğü her satırdan..

ışığa susamış dehlizler vardı,

memleketin içindeki güneşten insanları

bir bir asan o "alçak mahkeme"lerde..

şimdi sen varsın, ben varım;

bir daha olmasın diye

gel yola koyulalım,

şiirler eşliğinde..