Eskimek Zamanla

mısralar düşerdi bize dair

yüreklerimizden gözlerimizin önüne

şimdiyse tek bir kelime bile kalmadı

ahengin yuvası dilimizde...

konuşmak boşunaymış meğer

insan eskiyince sesi çıkmazmış

sonu baştan yazılmış bir hikayeye

anladım boşa söylenmiş meğer onca kafiye...

zaman anlattır bir tek suskunluğun nedenini

ve anladım ben de

soluduğumuz nefeste birbirimize

yüreğimizde şevkat kalmadı

dilimizde kelime...

dudaklardaki tebessümden başka...

11 Kasım 2011

S.Hisar/İZMİR

~~S.@D.?~~