Eşkiya

bir çift kara kaş

bir çift kara göz peşinde koştuk,

iki al dudak

bir bal dil için tutuştuk.

dağlara vurduk kendimizi

adımızı eşkiya koydular,

ince fikir

sırma düş için vuruştuk.

kimse sorgulayamaz bizi;

kara sevdalıyız

kefenimiz üstümüzde

işkence yüreğimizde

ne yatacak toprak

ne meyve isteriz ellerin ağacından,

ne de bir taşa yazılır adımız!

biz biliriz bizi,

kurşun işlemez

urgan geçmez başımızdan

hücrelere sığmayız,

yasalarda yazmaz suçumuz

gönüllerde kesilir cezamız.