Esmeden

Günaydın,bu sabah,

Daldaki kuşla konuştum.

Bana elindekine bak dedi

Baktım,elim boştu.

Elim boş.yok birşey dedim.

Bana.resimlerine bak dedi.

Resimlere baktım.baktım.

Keşke,keşke,bakmasaydım

Dedim .ne kadar zalimim

Bu kadarmı kötüyüm kendime,

Herşeyi ben yapmışım meger.

O degerli ömrüme.

Ah ah.ne cezalar vermişim

Bu zavallı gönlüme.

Hep bahar olsun istemişim sanki

Olurmu hiç demeden

Zaman olmuş koşmuşum

Ova bayır düz demeden

Su içmeden,ekmek yemeden

Bak sen ya.gereksiz sevmişim

Güzel çirkin ayıtetmeden

Sanki bir peri elinden

İçer gibi içmişim tüm kadehleri

İçki demeden,zehir demeden

Yollara yürümüşüm yoldaşlarla

Yakışırmı,hainmi degermi ,

Acaba demeden,bilmeden

Herkes aglarken,gülmüşüm.

İçime akıtmışım.acımı,yaşımı

Issız yerlere saklamışım

Aglamışım,kimse görmeden.

Artık,çokta önemli degil,

Bundan sonrası,

Geride kaldı nasılsa.

Yaşanmışılık safsatası

Bir sedir agacı olmak gerek

Yüce bir dag başında

Kimse bilmeden,kimse kesmeden.

O kötü fırtına savurup esmeden...