Esnası Kızıl

filmine daldı

tam o esnada zili çaldı

dürbününden baktı

yabancı sandı

kimdi o

dur dur

kimin kapısıydı o

bugün bana da açmadın

dır dır ikide bir saçlarını boyatmasaydın

filmlerin kafası karışmazdı

hem geçen kış gönlüme bir ateş sürdün

baharı gelmeden odunları biten

müfredatımızda söz sanatları yokken

tayini çıkmışken öğretmenimin

bana çocuk dedin sürçtün

gönül'ü öğrenirken henüz

sevgiliye erken ölmek ibadettir ya bizde

hani aşık olmadan aşkım demek vardır ya sevgiliye

ben de sürçtüm

aslında filmlerin gücüne gittik biz

traşına gittik

kubbe delindi

rakseden bir havuz yaptılar

oturttular bizi bankına

seyrettiler biz kediye gittik

sürtündü her şey okşandı

ıslandı çığlandı tırtıklandı

sağından solundan vızır vızır

oysa öğrenmek yaşamın karıydı

şapkasızdı a dağ oldu

çığını saldı biz altına gittik

içimizdeki saflığa gittik

çıkmayan biriydi o

ve hâlâ şirin

din yine leyla'nın diniydi

görünemedik tülünden

bakma bana şimdi öyle

hem perdesi kızıl bugün filmlerin

akşam unutursan unut

apansız aralığından unut da gece

yine saçlarına sürçeyim