Esra-r-lı Düşler Serisinden - 18 / Ellerimde Sen

tutmuşken ellerini

ellerimde sen

sarılmışken boynuna

kollarımda sen

kâh çıkmaz, kâh kördüğüm

bağlanmış düğüm düğüm

salınırken gördüğüm

yollarımda sen

günlerin getirdiği

hüznümü bitirdiği

koynumda yatırdığı

yıllarımda sen

bahar vakti özlenen

kuytularda gizlenen

ruhumda filizlenen

dallarımda sen

''seviyorum'' dediğim

bir ömür dilediğim

şarkılar söylediğim

dillerimde sen

kar altındayken umut

umut dolusu gömüt

kan ol da canımı güt

allarımda sen

kâh titrek, kâh telaşlı

uysal kâh, ağırbaşlı

uğrunda gözüyaşlı

hallerimde sen

sevgiyle baktığın an

sinemi yaktığın an

göğsüne taktığın an

güllerimde sen

bilmezken ben dur-durak

bildim, aşkmış son durak

gelinliğin kadar ak

tüllerimde sen

sensiz gülmek mi..yalan

yıkım yürekte, talan

hasretten arda kalan

küllerimde sen

düşler boyu sardığım

yar, izini sorduğum

sazdan söze vurduğum

tellerimde sen

can ki cananı çalan

dudaktan kalbe dolan

-Çarşamba-ları alan

sellerimde sen

kâh ıssız, kâh bulanık

yalnızlığıma tanık

su uyurken, uyanık

göllerimde sen

ister konuş, ister sus

ey inceden inci, süs

sanki çiçekli kaktüs

çöllerimde sen

ellerimde sen...''ellerim..'' desen

ellerim desen desen...ellerim de sen