Esra-r-lı Düşler Serisinden - 9 / Akşam Olunca Bir Sis Bulvarında

akşam olunca bir sis bulvarında

karanlığı mum ile süsleyen olur

biri var ki Erzurumlu bir Dadaş

umudunu yarına yaslayan olur

güne karşı yiğitlik taslayan olur

be toprağım, birgün ömrüm son bulur

doğum çığlıklarıyla ruhum ten bulur

ana, baba, bacı, kardeş, arkadaş

canımdan çok daha öte can olur

yolumda yoldaş, solumda heyecan olur

.....bazen mişli geçmiş zamanlarla dile gelir aşk

sevmiştim onu dersin, sevmiştim ya..

bazen gül kurusu akşamların alaca karanlığında

gün batmaya yakınken bazen

bazen ise bir fırtına öncesi sessizlikte

sevmiştim onu dersin

ardından yapraklar dökülür

dev olur dalgalar..büyür

umut rıhtımlarının az ucunda..ötede

bazen kızıl ufukların ihtişamında bir yerde

filizkıranlardan dahi medet umarsın

dalgakıranlarda kalan kırık-dökük anılarla

ve yetmez hüzünlü yağmurların bereketi..ruhuna..

düşlerinin ta orta yerinden düşerken gözlerin boşluğa

bakmayı bilemezsin

yaşamayı ise hiç..

...

akşam olunca bir sis bulvarında

dört bir yanım karanfil, fesleğen olur

diriler ki hiçliğimde en sırdaş

koynunda güneşi besleyen olur

boynunda ip..hayatı göğüsleyen olur

akşam olunca bir sis bulvarında...