Eşref Saati

Yorgunluğum,

Gözlerimi kaçıralı senden

Sabah ezanı şahittir gökyüzünü selamladığıma,

Ve bir parça ekmek mahallemin yorgun kuşuna.

Çoklu isim tamlamaları ile çağırdı çocuklar,

Zira zinciri eksik kalmış isimlerin...

Bakkalın tek-elini bugün kestiler,

Kan oturması bir boşanma yaşadı geçen ay

Ciğerimize ciğerimize üflerken sigarasını,

Üsküdar baca oldu karşıdan.

Sen anla mangal havası,

Bu, Eşref abinin yürek yangınının edası.

Edası da, nasıl bir baş belası.

Yürek yoksunu, mahur bir göz telaşı.

Cam kavurması, çam yarması.

Koca göbeğini demlik yaparak,

Kıtlama içiyor çayını,

Sorsan Erzurumlu bir gelin aldı,

Gören var mı, adı sadece yıldızlarda saklı.

O da gelip geçerken eski İstanbul'dan

Anısı fotoğraflara yadigar kaldı..

Son bir söz kaldı geriye Eşref amcadan,

Tekil horoz, bir de mirasa düşen veresiye tahtası.

Düşerse duvardan yazılanların karası,

Bir bir ödesinler aldıkları çayın parasını.

Çaylar bahane de Eşref amca,

Senli günler gelmiyor geriye

Ne Eda kaldı ne 157 numara bu mahallede,

Bir sen kaldın çekirdekli akşamlarımızın deminde...