Es/se

/senin okuduğun şiirlerde büyüyor gözlerim/

I

bir ıslık ürperir s/ağır mavinin düştüğü denizde

aklım dudağın kıyısından geçen bir gemi

palazlanır etimde yeni bir intihar

dökülür kirpiğimden resiflenen mercan

buzullara kaçırdığın aşk;

yakar içimden geçen bütün korkak kelimeleri

diz(e)lerimin kırlangıç katili olur

ironik bir ihtimal

II

kalın harfler doğar

öznemi düşürdüğüm sesine

yolsuz bir ikona dönüşür kalbim

kaybolur her gece ikiye böldüğüm o kumral ten

gümüş bir yağmuru sayıklar

toprağın şımarık kokusunda açan nergis

çok mu t/uzak bana

kokunu aradığım o gölgesiz çiçek

III

parmaklarından kopsun eski bir köhne sözcük

cılız bir sâlâ öldürsün kuşkularını

büyüsün avuç arasından taşan gülüşün

Beethoven'nın sonatında can alsın gözlerin

seni çizsin örümcekler ağlarına

sevişsin bütün şiirler, okuduğun dizelerde

yüreğindeki sızı uykusuz bir şehir olsun

kıyafetsiz kalsın öptüğün her nefes müebbetimde

../

/es; çıldırasıya, çıldırtana kadar ütopik deliliğime/