Etme

Berrak bir su gibi duru olmasa da yüzün,

Billûr kapaklı eski bir saat kadar kıymetlisin bende.

Güzeldir, ey Bilici,

Bana bakınca gülen kahverengi gözlerin...

Bilirim içinde bir umman; hadd û hudutsuz

Ama beni boğacak kadar değildir derin...

Ben ki, dikenli yollarında hayatın

Çıyanlarla savaşarak gelmişim...

Sırtlanların, çakalların arasında

Yaşamayı bilmişim..

Ben ki, öfkeler ekilmiş topraktan

Fırtınalar biçmişim...

Şimdi ey Bilici!

Sen, hangi düşeşle getireceksin

Yüreğimi yere...

Şu kocamış yaşımda

Nasıl salacaksın beni yeniden

O acemi düşlere?

Etme...

Şakaklarıma yağan karlar, irsî değil bilesin!

Saçlarım daha çıkmadı üç bin metrenin üstüne...

Ey Bilici,

Var mıdır kitabında beni kapına kul edecek bir efsun?

Bir büyü varsa sende eğer

Bende de onu bozacak tılsım var...

Aşındırır ne varsa, söker yerinden çünkü,

Asırlardır aşkın falezini döven dalgalar...

Haramîyim, haram yerim, harama meyilliyim.

Oysa sen helalîsin, helale meyillisin.

Benim şehrim harabe ve perişan,

Mamur ve bayındır oysa senin şehrin.

Al katarını ve git,

Heybende götür bildiklerini de...

Ey Bilici!

Benim şehrimde konaklamak

Ölüm getirir kafilene..

Etme...

Benim şehrimde veba, benim şehrimde ölüm

Sarayım top güllelerinin tehdidi altında...

Ben ki, bin yıllık savaşların kahramanıyım

Bu mudur ödülüm, tarihimin katında...

Şimdi dersen ne kaldı geriye senden,

Senden yarına ne var?

Hayaletlerle savaşan bir ömür kaldı derim,

Ve yüreğimin deltasında birikmiş pişmanlıklar...

Bari sen etme...