Ey Bana Uzak .. Ey Bana Yakın Sevgili ...

Ey bana yakın

ey bana uzak sevgili

asıp gölgeni gecenin ıssızlığına

bir kaç parça çaresizlik bırakıp gitmişsin

serilip toprağın bakır rengi göğsüne

boğulur sessizliğim...bilmez misin...?

Gitme

gitgide uzaklığını büyütme gözlerimde

sen de ellerim

sen de gözlerim

sen de var olan varlığım

sokulurken nefesim nefesine

yüreğini yüreğimin üzerine koy

Ey bana yakın

ey bana uzak sevgili

ruhumu bedenime dar eden

aynı gökyüzünün altında...varlığına hasret

adımı koyamadığın hiçliğimle çırpındıkça kalbim

soluduğum sensizliktir nefesimi tüketen

Gel

hayatın zamansız

...ki amansız tuzağına kapılmadan

sabırla savrulduğumuz zaman içinde

esir etmeden geleceği dünlere

sustur içimdeki çocuğun çığlığını

gülüşüne hasret yüzü sobelenmeyi bekler...