Ey Çocuk 5
Ey çocuk!
Şimdiden, iyi bak bana.
Çek resmimi, donup kalsın...
Bu günkü halim.
Önce,
Göz bebeklerinde,
Sonra,
Hafızanda. ..
Ben ölüp gidersem,
Şayet,
Benden kalsın
Sana,
Bu resim,
Bir hatıra...
Dünyada yalnız kalıp,
Özlediğinde babanı...
Bu gün çekip
Önce hafızanda,
Sonra göz bebeklerinde
Dondurduğun,
Bu resmimi,
Hayal edip,
Hafızandan çıkarırsın...
Bu günkü; gibi,
Canlı, kanlı,
Beni karşında görünce,
Nefesimi hissedersin...
Elinle, elimden tutmasan da,
Gözlerinin önüne getirip,
Bana, yakından bakarsın...
Sonra deme,
Kimseye...
Babamdan kalmadı,
Bana,
Ne bir resim.
Ne bir hatıra...
07.09.2013 / 20.11.2013 / 21.11.2017
Not: Bu şiirin hikayesi, yılanlar kendilerini öldürenleri unutmazlar. Öldürenin resmini gözleriyle çekip , göz bebeklerinde dondurup, eşi yada çocuklarından biri geldiğinde onun ölü olduğunu görüp fark ettiklerinde hemen ölü yılanın göz bebeklerine bakıp öldüren düşmanın kim olduğunu görüp, onun resmini ölü yılının göz bebeğinden kopyalayıp alırlar. O artık onların öldürecekleri ilk düşmanlarıdır. Yılanlar bu derece de aşırı kindar varlıklardır. Bu şiir, bu hikayemden çıkmıştır.
21.11.2017
Cahit KARAÇ