Ey Dilber

Ey ömr-ü güzeştinin baharında barit ile vurulmuş dilber

Nicedir biriktirdiğin inkisarın cezm eylemedi mi?

Seninşah Gün/eşin aşk ile handana gark olmuş,

Giryan-ı nedamet döken duhter hırmen

Enva-ı belaya bakıp keff-i yed etmeği düşünmedin mi?

Ey niza ile gelip meşreb-i musırraneyim diyen dilber

Eshel-i umurdur sandığın aşiyan pay-mal edilmiş görmedin mi?

Nedretli Gün/eşin aşk ile ilcasına mebud olmuş,

Ketm-i efkar ile tekarüb eden her beşere melüf olan duhter hırmen

Eşna-i ahval ile şu alem-i pür mihnette kafa tutmadın mı?

Behası ile ruh-ı menfa-nişinde namurad edinmiş dilber

Mecal-i duhulu bulup bir makber-i sükununa erişemedin mi?

Firak Gün/eşin şemşirin de aşk ile hüsne incizabıyla yoğrulmuş,

Istırab-ı takat güdarına mahkûm, sekarat-ı mevte girmiş duhter hırmen

Âlemin kör gözüyle gayri müfariki olan bu cana daha doymadın mı?

Ey tesirat-ı cangüdaziye(de)

Kaffe-i infialat-ı nefsaniyesimi

Mahrumu aram eden dilber!

İnhimaktan sıyrılıp terk-i evlad-ü iyola muin et!