Ey Gönlümün Vazgeçilmezi

ey gönlümün vazgeçilemezi

ey hanemde konaklayanım

hangi mabedimdi ağır gelen sana

ne yapayım oda ben işte

sen bensin oysa

beki nasıl tanıtırım beni

gönlümün vazgeçilmeyenine

daha ne beklersin ki benden öte

belkide mabedimi anlatamadım sana

sana çok yakın kendimden öte

hadi git öyleyse mabedimin kapısı

bir ben vardı derim kendimden öte

beni bana tanıtamamışım derimde

kendime bir sürgün daha koyarım

kıyarım kendime işte

kapımda bir sürgün arar dururum beni

Ey gönlümün vazgeçilmezi

daha ne diyeyim ki benden öte

<< sen >> << ben >>

olmuşsun işte

kendimden öte

s.k