Ey Hayat / Yaşama Hakki

Ey hayat bana ağlama diyorsun

Bir elinle verdiğin mutluluğu

Diğer elinle geri alıyorsun

Sevmenin kapısından içeri gireceğim vakit

Kapıyı hep suratıma kapatıyorsun

Sevgiyle büyüttüğüm aşk fidanlarıma

Bir damla yağmur düşürmüyorsun

Ve sen bana ağlama diyorsun

Hem sen bana sevilme duygusunun

Nasıl bir şey olduğunu tattırmadın ki

Ne kavuşmak duygusu verdin, ne ayrılmak korkusu

Özlemenin nasıl bir şey olduğunu bile bilmiyorum

Bu mudur senin tartışılmaz adaletin

Bu mudur bana düşen yaşama hakkı

Budur diyorsan neden onu da almıyorsun ki

Söyle hayat bana neden ağlama diyorsun

Hatalarımı benim yüzüme kapattın

Arkadaşlarıma en basitlerini bile açtın

Benim bütün umutlarımı

Tokat gibi yüzüme patlattın

On senelik dostumu

Bir yalana acımasızca sattın

Ve sen bana ağlama diyorsun

Bana güneşin doğuşunu değil

Her zaman batışını sevdirdin

Sevdiklerimle arama sıradağlar dizdirdin

Beni mutluluk ülkesine kabul etmediğin gibi

Acılar ülkesinde vatansever belledin

Kalkmış bana ağlama diyorsun

Aşkı sen benim beynime yerleştirdin

Ama ne kalbime indirdin

Ne de beynimden sildin

Her insanın bir kısmeti var dedin

Benim kısmetimi Cudi'ye yerleştirdin

Fakat bilmiyorsun;

Ben onu varoluşumla seviyorum

Ve nefes alışımla hissediyorum

Nasıl mı yapıyorum

Senin varlığını kullanıyorum

Çünkü, sen var oldukça ben de varım

İtiraflarımdan yararlanacaksın biliyorum

Yalnız şunu unutma;

Beni öldürsen bile, bir parça da olsa

Bana ait toprak kalır bu dünyada

İşte o zaman toz olup dağılırım

Bulutlara karışıp Cudi'ye çıkarım

Ey hayat işte sana meydan okuyorum !

Bir arının istediği çiçeğe konmasına izin veriyorsan

Benim de sevdiklerime dokunmama izin ver

Mutluluk ülkesinde, küçük de olsa bir yer ver

Bu son olsun demesini bilmiyorsan eğer

Ya beni oyununun kuklası olmaktan çıkar

Ya da bana güzel oyununda bir rol ver

Çünkü bana;

İçimdeki sınırsız sevme duygusunu sen verdin