Ey İnsan..!
ne durursun zaman mi kaldı
tarihi yazanlar....
bütün umutları getirin
tüm umutlara gömün
ölümde olsa..
ey insan..!
nasıl kopardılar çiçekleri dalında
ayrılık bize zülüm oldu
umutları koparamasın ya düşümde
umudun kavgasında..
tel örgü demir pencere
adınız yasaklarda özgür
patlayacak yürekten
öyle bir kavga ki
göklere çıksın baş'lar
şiirin aşkı adı olmuyor
dizeler kor olmuş kömür
bahar havası gül kokusu
yürek acıtıyordu
oysa baharın derininde kokan
aşkların soyu idim.
uzun bir kavga kısa bir şiirdi
anlamadım...
tersten okudum anlam buldum
hayat ters mi gidiyordu acaba
baktım olmuyor
hayatı tersten baktım
yine anlam buldu
şiir dizelerinde..
neydi anlaşılmayan
iki yüzün bilinmeyeni buldum
Ve sonra hayat eşittir iki yüz
insandi hep öyleymiş
ama beyaz ve siyahti
ben kara yüzü sevdim
sevdim ki ışık olayım
buda böyle bir aşktı
ne kadar beyaz sevsem
derman olmadı kara yüzlere
ve onu yerinde bıraktım
yaşarsam karanlıkta...
yaşamakta olan dünya vardı
işte ben O Dünya yı SEVİYORUM
13/06/10-Gaziantep