Ey Küçük Adam

Çürümüş yarınlarda biri var

Yüreğim dedim ismine

Zikrettim düşüncelerini, her düşüncemde

Bir kıyamet kopmuş gibi...

Attım kendimi avuçlarında ki cehenneme

Gözlerin kan kırmızı oluncaya kadar

Sadece ağlamak gibi..

Sonsuzluğa da aşk olsun hani

Son dedikleri yerde

Bir sen başlıyordun

Tutundum önce bir umut dalına

Sallandı ayaklarım geçmişime

Suskunluğum yetişti imdadıma

Ama artık çok geçti* kopmuştu mutluluğum...

Gölgene gizlenmiş yarınlarıma sarıldım

Ve ''hoşçakal''lara gizledim önce ismini...

Geçmişte yazdığım paslı satırlar

Bir bir batsada ruhuma

Dur diyemedim.. Biliyorum.. Durmayacak ve sen en''son''unda,

Yine kalp kırıklarımın üstünde raks edeceksin...

Ey küçük adam !

Sözün bittiği yer derler ya hani.. Sözle beraber ben de bittim şimdi...