Ey Mutluluk Nerdeydin

Ağlıyorum yine ben, yağmurun eşliğinde

Mutluluk haram bana, dünyanın beşiğinde

Bulamaz artık beni, ölümün eşiğinde

Bekledim mutluluğu, gelmedi bilmem niye

Ömrümce görmedim ki, içten bir gülüşünü

Yıllarca hiç duymadım, sevgilim deyişini

Ruhumda hissetmedim, sıcak bir öpüşünü

Mutluluk beni neden, bulmadı bilmem niye

Gözyaşlarım sel olur, süzülür sessiz sessiz

Soluğum da tıkanır, kalırım ben nefessiz

Mutsuzsa kuşlar bile, kalmak ister kafessiz

Kapımı ey mutluluk, çalmadın bilmem niye

Acımasız seneler, arkamdan kovaladı

Bunca zaman boyunca, çocuklar oyaladı

Anne olan benliğim, yıllarca bocaladı

Mutluluk yüreğime, dolmadı bilmem niye

Korktum ben hep hayattan, saklandım köşe bucak

Düşündüm yaşam böyle, daha kolay olacak

Bekledim yansın diye, sönüp küllenen ocak

Aşk çiçeğim canlı hep, solmadı bilmem niye

Zor geliyor yaşamak, kalmadı bende derman

Tükendi ümitlerim, düşüncelerim harman

Bu hayat değil elbet, padişahtan son ferman

Kalemi kırmak kolay, olmadı bilmem niye