Ey Şiir Şahit Ol

Şiirler yazan kalemim yorgun bu hissiz tümcelerden

Vedası buruk şarkılara sardım bakir duyguları

İntizar düşer kirpiklerim den buğulanır düşlerim

Sukût uzar yol boyu vakitsiz telaşlarım

Lâl kanıyor viran dualarım dilimde

Öyle zor ki;

Acıları giydirdin ey sevgili yitik niyetlerim

Ne zaman duaya dursam

Mahrem bakışların cebelleşir avuçlarımda

Bu gece sığınacak bir rüya aradım

Umut ettikçe yalnızlığım hoyratça büyür

Teskin edemediğim bekleyişleri'm üşür

Takati kesik sorgusuz sualsiz gözyaşlarım

Neden gittin diye sormayacağım

Kalemi kağıttan ayıramaz ki zaman!

İklimler ömrümün bitişini yağıyor durmadan

Aklıma asılı kalan hayalini izliyorum anılardan

Günler akşama dokunur

Yüreğimde ki çocuk sabrı okur inşirah duasından

Sana yıldızlı semalardan dualar uçurdum her gece

Cennet limanına sığınan ümmet edalı gönül secdem

Kırk vakte kadar sensizliği yazdı lisan

Ölümden öte mi ayrılık

Can çekişir ruhumda sevdan

Her zerresi sen olan yalnızlığımı tefsir edemez

Mealini bilmediğim kifayetsiz kafiyeler

Ey şiir şahit ol kaybolduğum satırlarında

Coşkun seller gibi haykırdığım

Yarım kalmış bir sevdanın

Ötelere olan tutkusuna

Ahraz lehçemin ıslattığı seccadem gibi

/Binlerce şiirden ilham ile yaz(ama)dığım duam/