Eylül -2

yapraklar sallanırken bir eylül akşamında

göz yaşlarım bir urganda artık

bulutlar küskün...

göz kepenklerim hafiften iner gibi

ve rüyalarda artık ruhum

büsbütün...

eylül ayaz

eylül poyraz...

üstümü örten yok ki

ben hastayım...

hasret doruklarında

yaşatacağım

sevda doruklarında öldür

sen ...

ki nice öldürülen

tekrar diriltildi

2 söz arasında mecazen

gece seyrinde

yaşadığımız son mevsim öldü

cinayet...

ruhumda sonsuzluğu heder ettiler

sonsuzluk ki ruhuma

dikilmiş arda kalan son merhale

kader savurdu biz sustuk...

ne hallere düştük ben anlatamam

sen söyle...

belki dediğinde

ateş böcekleri tenebine haber saldım

söndürün ışıkları

ruhuma gem vurmayın

gözler önünde güneşi asın

ki aşk karanlıkta parlasın

bir eylül akşamı yine

seni beyazlar içinde ilk kez gördüm

dudağında çiçek buselerin

küçücüktün...

beni akşamlardan alıp pejmürde sabahlara savurdun...

ki ben akşamları ağlardım

gündüzleri ..

bilmem ki ..

ne kadar günahkardım

yaşamadım...

eylül ağlama ben ölünce

sen yaşayacaksın

sil göz yaşlarını ...