Eylül Çiçekleri

bir hayata aldanmaktan geçiyor ayaklarım

parmaklarım çürük et kokuyor

saçlarımda soluyor eylül çiçekleri

her sonbahar yeni bir vurgun yanıbaşımda

vur vur bitmiyor çıplak kuru dallarım

( yaşamak dalları vurmaktan geçiyor

sonra kırık bir ecelle kalıyorum bir başıma)

benim güneşlerim sarı sıcak doğuyor

iklimlerimde yeşili çalınmış baharlar duruyor

her yangından sonra

bir avuç külle kalıyor akşamüstlerim

(yanmak, ateşi söndürmekten geçiyor

sonra paslı bir aynadan bakıyorum cızırdayan yüzüme)

ben de yeni bir sabah iliştiriyorum pencereme

kırık kanatlı bir serçe düşüyor yanağımdan

(hayat bir gökkuşağına benzemekten geçiyordu

ben lacivert bir gecede siliniyordum tüm renklerden.)

bakır çakmak/samsun/29.07.2010