Eylül Hüznünde Bir Kız

Eylül hüznünde bir kız

Dökmüş yapraklarını

Yapayalanız

Bir det ki musallat olmuş

Arsız mı? Arsız

Düşleri derya

Gölzeri sanki yıldız...

Takvimler eskidi

Günler eskidi

Zamanı eskitti de

Akıp giden her nefes

Eylül hüzünlü kokusunu

Eskitemedi ömür denen kafes

Elinde bir kalem

Yazıp durur bilinmezlere

Saçları dağılmış

Hüzün çökmüş gözlere

Bu kaçıncı terkediş

Mahşerden gecelere

Sarı hüzünleri kurutup

Dökmüş yerlere...

Eylül hüzünlü kız

Şimdi seni yazsam

Kifayet bulur mu cümleler?

Oysa senle olmalıydı hayaller

Seni yazmalıydı kalem

Seni anlatmalıydı kelimeler

Şimdi sensizlik hüzün bestem...