Eylül Hüzün Yüzlü Güzel
Hüzün çırılçıplak soyunmuş
Gözbebeklerimin yorgun kollarında
Eylül sarı saçlarını yaymış tenime
Bir dokunuşuyla nemli dudakların
Altın renkli hatıralar canlanır elimde
Aynada sararan akşamın ilk yüzü
Mevsimlerden hüzündür
Yaşanmış sevdalara bir güfte
Ak düşmüş saçlarımda
Yorgun zamanın solan aksi
Bir bir hatıralar düşer
Gönül ağacımdan toprağa
Alnımda kırışıklıklar
Zamanın hırçın rüzgârında
Sarsılıyor gövdem sonsuza
Yaşan(ma)mışlıkların ahıdır
Yol bulur göz damarlarımdan
Ruhumda infialdir
Geçmişe duyulan özlem
Yaş(l)anmış hatıralarda
Nisan'da şen şakrak bir bülbüldür
Gençlik bir bahardı mazide
Gülüşler yankılanırdı yüzlerde
Ve Eylül yakamda sarı bir gül
Hasretimsin aşkım son bir kere gül
Eylül hüzün yüzlü bir güzel
Kışın içe kapanıklığından evvel
Yeniden aşka el sallayan
Tut tut ellerimden ne olur
Gözlerim toprağa düşmeden evvel
Elimde tambur zamanın kıyısında
Bir kızıllık kayar gözlerimin aynasında
Sen hüznün en afili güzeli
Dökülse de hatırlarım bir bir yatağına
Sen sonsuzluk sahilindeki en alımlı sevgilimsin.