Eylül İkindileri

Eylül ikindileri hep hüzünlü müdür böyle

Baksana sokaklarda bir tek çocuk kalmamış

Neden balkon başındaki bakar mahzun ve öyle

Acep yarın ki düğüne bir kefen mi almamış

Eylül ikindileri ölümü hatırlatmış

İstemiyor gitmeyi daldan düşen yapraklar

Hüzünle anıyorlar gerçmiş güzel günleri

Yüzlerinde bir acı, kalplerinde elem var

Bitmesin istiyorlar geçmişteki ünleri

İstemiyor gitmeyi daldan düşen yapraklar...

Kızgınlıklar sevinçler hepsi geride kaldı

Bir sinema salonu kapanacak ışıklar

Hayat emanetini verdiği gibi aldı

Belli olacak orda rüküşler ve de şıklar

Kızgınlıklar sevinçler hepsi geride kaldı...