Eylül Sabahı

Bir Eylül sabahı rastladım sevgine.

Umarsızca sevmeleri bilmezdim halbuki.

Bakamazdım öyle herkesin gözbebeğine

Ve tutamazdım kimsenin elini.

Sen geldin değişti kaderim.

Sanki ben köleydim,

Sen beni esaretten kurtardın.

İçimde ölen umutlarım dirildi.

Hayallerimi, ruhumu neşelendirdin.

Sana borçuyum servetimi sevdiğim kadın.

Bu aralar daha bi mahsunum.

Hayallere dalıp duruyorum.

Düşün ; yıllar yıllar sonra

Çilek kokusu sarmış bir kahvaltı masasında

El ele tutuştuğumuzu, gülüştüğümüzü.

Öyle sevelim ki birbirimizi cennet bizi kıskansın...