Eylül Sancıları

''keskin bir düğüm oturdukça gırtlağıma

güneşin canını acıtan sancılar doğuruyor gökyüzü

üşüyor çocukluğum''

kırmızı kederlerin içinde

yüzümden

yarım yamalak bir tebessüm fırlıyor sokağa

unutulmuş adreslerin

gönderilmemiş mektupları kadar eksik

ve korkak

yırtılıyor yüzsüz yüreklerin

arsız sevdaları

eylül soğuk

eylül

yine uzak bir şehrin adı

yaprak yaprak soyunuyor dilimden

kendini bilmez kelimeler

ağız dolusu bir küfür savurayım diyorum

gelmişinin geçmişinin alnından öpeyim usulca

geçmişim sızlıyor

annem geliyor aklıma

aklım

buz kesiyor

ayaza çekiyor gece

bütün mevsimler eylülün koynuna giriyor

üşüyor sonbahar

gayri meşru bir hüzün peydahlanıyor yine

sokak lambasının titrek ışığından

yıldızlar

yalnızlığına ağlıyor

ay karanlığına

ve

terli terli aşk içmiş bir kadının

yüreği ağrıyor