Eylül / Sevgili Hazretleri

ne zaman eylül lafı geçse seni çok özlüyorum

uykusu kaçan bir geceye içelim hadi aşkı ürkütmeden

yeni yaralar açarak içimize

gör nasıl seveceksin bu şehrin sokaklarını

kalbimin diyorum düşman işgalinden kurtuluşu bugün

insanın ilk önce yakışıklı bir kalbi olmalı

hadi uyandır beni şiirimden

aynı kabukta sızlıyorum bak hâlâ

günlerdir suratım deniz

"sus"ma bir şarkı daha yanaştı gözyaşlarıma

bir kibrit çakalım masal kitaplarına

varsın yarım kalsın cümleler

yepyeni bir masal anlatalım uykusu kaçan yorgun çocuklara

evleri bile talan eden zaman acımaz etimize ve de kemiğimize

ezilen topukları sayalım bu gece uyumadan

ne zaman uyanırsak gerçeğe o zaman kıralım şişeleri

hadi çiçek çal benim için mezarlıktan eylül solmadan

ne zaman eylül lafı geçse seni çok özlüyorum

yağmurun ateşi öpmesi gibi

yıldız durağında düşürmüş olmalıyım göğsümdeki seni

belki o gün ölmüştür umudum

kaybetmenin sancısıyla yoruldu yüzümdeki çizgiler

gözyaşı armağan ettim gülüşlerime

bakma bana sen tek bildiğim zakkum

senden bahset hadi birazda düş(üş)lerime

özlemin tavanına asılan gece lambası ışığında yarım kaldı şiirlerim

yatak yarasına eşdeğerdir mahpushane duvarı

ve illa ki içimde ördüğün ağlama duvarı

iki ölü bedene şeref(e) diyelim gel bu gece

ağlayacak kadar içmedim henüz

daha cesetlerimizin ellerinden öpeceğiz

acıyacak kalbimizin dudakları

en güzel küfürleri haykıralım sokak sokak

mektuba hasret köy meydanlarında yaralı atları vuralım

vücudumuzun akordeonu bozulana dek sevişelim kaldırımlarla

parçalanmış aşkları toplayalım çöplüklerden

eylül sabahı duyulan bu sesler vakitsiz desin mutlu çiftler

ah sen aklıma düşmeye gör

begonyalar soluyor soğumuş avuçlarımda

ne zaman eylül lafı geçse seni çok özlüyorum...

27/09/2012