Eylül Sonatı

bir

yanım

tortusuna

yataksız nehir

diğer yanım uykusuna

viran mı viran külden şehir

söktüm sazım telinden yazı, baharı

saat bizi de bizden çok olmuş geçeli gayrı

kaşı

çatık

mı çatık

seyri batık

kıyısızlığında

mavisi yosun giymiş,

martısı çığlığına gagasız sinmiş

dalgası kıransız, limansız, imansız bir şiirim

bir

elim

buğusunda

kuytusuna bakır

bir elim namlusunda

yazgısına, hoşçakalına kurşun

bakmayın çoğullanıp yaprak döktüğüme

ben ki, tekil bir yalnızlığın eylül sonatıyım kimsesizce…