Eylül Sonrası Oldu Mevsim

Biz olamayacak kadar korkaktık

Taşıyamamaktan korkup ağrıları

Dostlukları,sevdaları yarınlara bıraktık

Kırdık en sevdiklerimizi

Kırıldık camdan kadehler gibi

Dağıldık

İnsan elinden türeyen düşlerimiz vardı

Yeşil bahar türküleriyle

Yalnızlığın sarmalında

Yok olup gittiler

Geriye kalan sadece

Utangaç birer cümleydi

Söyleyemedik

Benli kelimeleri kalkan yapıp

İhtiyar gözlerimize

Eskidik zamanın ellerinde

Ne çok şey biliyorduk oysa

Ve ne çok şey yaşamıştık

Uçsuz bir mavide

Şİmdiyse

Eylül artığı bir mevsime

İsimsiz yağmurlar olduk

Unuttuk

Unutulduk

Sustuk