Eylül Yağmuru

vakitler vakti içinde zamanın, be ihtiyari devran

şimdi hazan vaktidir, yaprağın tenindeki sedef

katre katredir su,azizdir, yücedir her baştan

toprağın tezgahında ince mekiktir gergef

ey ! sen kısırlığın üstüne rahmet vari düşerken

âhuşlarım seni ister ! bir ruhtur dudaktan kalbe

kurak ömrümün son eylül yağmuru düşerken

tenimdedir senin bayramın ne bir kir ne bir şüphe

son zamanda geldin ey katre cümbüşü bu ömrün

gazel döktü bağlarım,viran oldu hep zaman tarumar

işte ! tenimdesin canımda cennet yaprağından gülün

bellidir vakit ! zaman sancısını çekerken bu diyar..!

sen; eylül yağmuru, son baharın; ilkbaharı

bir ömürde tek nefeslik dem ve huzur

gençlik atesinin söndürülmüş kızgın hârı

bitti artık devran, zaman şimdi uyur