Eymen 2

Cadde kadar yalnızlık ürer şehirde

kağıt kadar şiir yazılabilir ancak

ا;

koyuluğunu bilirim gözlerinin

ışık gömülü içinde

dehlizinde erir boşluk

yakılır nehirleri

terkisinde tuz tutan kirpik

ی;

çığlık kadar sağır kulaklara

Eymen dediğinde

yarana kurşun basardın barut kokulu

gözlerin yağmak boşaltır sahile

yapışır saçına deniz atları

düş eskitir ipsiz dökük inciler

sızı şairi böyle besledi dedim

م;

seher sisi vurdugunda şehri

uzar nura saçın düş serpili yakarışların

Eymen dediğimde ben

bir tebessümdü yârın

tebessümü yarının