Eyvallah...!

/Özlem , vuslata gebe olmasaydı

Kısır kalırdı tüm sevdalar .../

Ve

Gece en kuytu siyahıyla sararken bedenimi

Zifir kusan yıldızların ay ışığı aydınlığı kaplıyor gözlerimi

Tövbesiz kaç günah işledim sana dair sevgili

Kaç masumun sevabını bile bile veballendim

Ah çekip kaç kez kahrı yüreğimle berdelledim

Ah çekip kaç kez kahrettim yaşama

Bir bilsen!

Sabah, tanı kızartırken ,gün ışığında

Kuytulanacak yer kalmamışsa gecenin bağrında

Tövbe fayda etmiyorsa günaha

Ve masum değilse artık özlenen

Vuslata hasret kalırım

Öksüz kalır sevdalarım

Bir çift laf uğurlar benden seni

Eyvallah sevgili!

/ Bir çift göz uğurlar benden seni

Uzaklaştıkça büyür gözbebeklerim

Vuslat bende olsaydı eğer

Gebe kalmazdı özlemlerim.../