Eyvallah Gece

Gece ışıkları sönerken

Yandı kandil

Derviş kelamı, ninnilere bıraktı zamanı

Uçuk kaçık rüyalar düştü

Deli kadranlara

Şafağa sağır

Gözü kör

Ağır aksak öpüştü

Akrep ile yelkovan

Şarkıları döktü saki

Bir bardakta anasonla beyazlattı Mayıs'ı

Gelincikler küstü önce

Sonra sığırcık, gagasında yetim zeytin taneleri

Biz güneşe döndük adamım, kaçarken şehir

Eylül'ü sıkıştırıp parmaklarımıza

Ayaklarımızda halay nasırları

Kulağımızda derince bir karanlık

Gözlerimizden süzdük

Siyahın kırıntılarını

Bir zerre aydınlık bıraktık

Güneşin izi sürülsün diye çıplak ayakla bastık

Topuklarımızda fay çatlakları

Nemli yemeniler bağladık parmaklarımıza

Canımızdan çaldı acı

Ömrümüzü bıraktık susamış nehirlere

Şimdi faslı hazan başladı

Son başak gömülürken

Tohum mezarlığına

İmam dilinde

Veda talkını

Eyvallah gece !

Işıklar sönerken

Yandı kandil

Derviş kelamı, ninnilere bıraktı zamanı

Uyusun da büyüsün

Ninni...