Eyvallah Gidiyorum

Sokak lambaları şahittir gecenin düşüncelerine

Ayrılık vakti gelmiştir kağıt kalemle

Ve niceleri helak edilmiştir nihayetinde

Şair müsveddelerinin gözünde...

Şiir gözyaşı olmuştur artık

Kalemi kağıdı bırakmak emir gibi düşmüştür ocağımıza

Hakaret dolu dizelerde süzülmüştür gözyaşlarımız...

Ve anlamışız üç kuruşluk değerimizin olmadığını...

Ayıp etmişiz biz şaire

Ucuz şiirlerimizle ucuz ve palavra sıktığımız dizelerimizle

Tövbe ederiz artık şiire

Şiir denince akla ne gelir

Dizelerden oluşan duyguları yansıtan kafiyeleriyle renk katan cümleler

Boş muhabbetmiş aslında

İnsanı oyalıyasıca

Devrik şiirlerim var benim

Ucuz şiirlerim var ucuz duygularım var

Satılığa çıkarttım almayanı dövüyolar sanki...

Karşılık bekliyoruzya saf ve çocuksu duygularımızı yansıtmada

Nitekim şiir mezar olmuştur üç beş safsatadan sonra

Küsmüşüm artık menzilere

Oysa ben siper yapmıştım kendime kağıttan

Silahım kalemdi benim

Hiç elimden düşmemecesine

Mermilerim sözlerimdi

Sonbahara hüzne kedere sevincee aşka sevgilime

Ya sıra bana gelir mi diye yazmadım hiçbir şiiri

Düşlerime şahit olun istedim dostlar

Beni anlayın istedim

Şair olamadım ama şiir olayım istedim

Şiir gibi bir insan olmak istedim

Meğer boş muhabbetmişim

Bir fabrikada bir kağıt parçasıymışım ben

Mehmetin gözünde ucuz bir şairmişim

Nitekim aynam kırıldı bu sözlerle

Kaleme veda etmek niyetiyle başladım cümlelerime

Ve son buldum sessizliğimde

Tövbe ederken dizelerime

Sessizliğime sessiz kalın istedim

Belki bir denemede belki bir öyküde

Yeniden buluşmak dileğiyle

Ama şiirde ama şiirde

Ucuz şiirlerimle sıkacaksam eğer sizleri yazmam ölesiye

Şiir defterini kapattım bir tövbeyle .

eyvallah gidiyorum...!