Ezgilerde Sesin

Ezgilerde hatırladım sesini,

Kedilere martı hediye eden

Serçeleri öttüren.

Yüreğimin çatlaklarında,

Çığlık çığlığa 'hasret' diyen sesini...

Ayrılığı duymamıştım oysa dilinden

Pazaradır diye

Arkandan bile bakmadım bu yüzden...

Varlık seninle başlıyordu.

Seninle yeni bir sıcaklık,

Tenimize süzülen sabah güneşi bir yana,

Beni en çok nefesin ısıtırdı.

Sabah köründe cehennem sıcağı inerdi

Dudaklarından dudaklarıma...

Her şey sendin

Ölmek ve yaşamak arasındaki köprüydün

Sesinle sağar oluyordum

Sadece seni duyabilmek

Sesinin diktatörlüğünde bir ömür mutluluğu...

Ezgilerde hatırladım sesini

Varlığıma gerçeklik katan

İçimde ki uçurumları törpüleyen

Ömrüme ömür katan...

Yüreğimin çatlaklarında

Çığlık çığlığa 'gel' diyen sesini.

Yokluğunda avunuyorum hayaline sarılıp,

Ezgilerde sesin...