Ezgileri de Yaktın
Güneşi sana benzerdi
Başak sarısı
Korkularının nöbetiydim
Kış şafaklarında
Bekledim
İçi boşalmış bostan korkuluğu misali
Gözlerindeki hüzünle biriktin
Kibrit çöpü kadar hayaldin
Bir sigara tutuşumu
Ya sönecek
Ya ormanlar yakacak
Dağlarımı sürdüm önüne
Zeytin ağacı
Gürgen karışımı tepeleri
Köyün maktasını çaldım
Yaktım
Yandım
Kömürleşti yarın
Bir mangal dolduracak kadar siyah
Et parçasını kızartacak kadar kısa
Etlerimi kavurdum avuçlarında
Avuçların fahişe koru
Parmaklarında çingen zilleri
Eteğin ruhun kadar fırfırlı
Kahpe ezgilerle raks ettin
Rüzgâra kar beyazı bacaklarını sunarak
Göğüs uçlarında biriktirdin
Meteliksizliklerini
Biliyor musun kırk paralık figansın
Çırılçıplak dağlarda söylenen
Ezgileri de yaktın sen...