Fatma'ya Şiir

Mabettir sana kalbim

Bir dergah,bir sığınak..Saklı kal hep orada

Ciğeri para etmeyenlerin üç kuruşluk göz zevkine

ana kuzusu güzelliğini satma sen Fatma.

Ağla,sözüm olmaz ağlamana -bahar yağmurudur- derim

lakin meçhul güneşler misali batma sen Fatma.

Kış güneşi değil de yaz güneşi ol

Isıt çöoten ekmek toplayan çocukların ellerini

Kışlık elbise,odun,kömür dertleri olmasın

ve kalmasın körpe yürekleri kar altında

Onların derdine dert katma sen Fatma.

Bana sorsan

ben derim ki senin yüzün en güzelidir çiçeklerin

Arılar sende vızıldar,sende yeşerir bahar

Genç adam sevdiği kıza seni verir buket yapıp

Bahçende bülbül öter,dağ çilekleri biter

Buzlu camlar ardında aç-susuz kalsan bile

ölümü şerbet bilip bensiz tatma sen Fatma.

Hem bil ki biri var;onca sarsıntıya rağmen hala ayakta

Biri var,bir serseri..gecenin bir yarısı dolanıyor sokakta

Dilinde Cengiz Baba'nın -hain geceler'i-

Orhan Baba'dan ise -bir teselli ver-

Kimbilir,beki de bir şafak vakti yolu Gebze'ye düşer

Öyleyse hiç uyuma..yatma sen Fatma.

Bu işte benim sevdam

-Hastane önünde incir ağacı gibi-

-Doktor bulamadı bana ilacı gibi-

Türkü dolu ve şiir kokulu sevdam

ve delikanlı bir o kadar..adamakıllı sevdam

Hafife alsan da yabana atma sen Fatma.

Dert üstüne dert katma

Kalem kaşını çatma

Kanatma yüreğimi

Hançer misali batma

Fatma,Fatma sen Fatma.