Fecr Zikriyatı-1

-1-

Mahcup bir güfte asılı fecre

Deniz kayalıklara vuruyor kendini

Aşüfte gül soyunuyor dikenlerinden

Hatıraları kemiriyor zaman

Birazdan kader denen gardiyan

Tutup kulaklarımdan beni

peşkeş çekecek hayata

-2-

Teselliler uyuşturmuyor neşter yaralarını

Gülüşmeler sönümleniyor zamanın sinesinde

Çığlık çığlığa bir sessizlik

İsyan vakti lâkin

Beynin gri hücreleri bile yasaklı

Kendi yankısında boğuluyor hayat

-3-

Dudaklarım dualar serpiyor geceye

Korkmak ve umut etmek

Kaderle güreşmektir hayat

Alt alta üst üste

Ben yenilmeye doymayan pehlivanım

Baştan olsun derim her seferinde

-4-

Tütsülenmiş anılar zulamda

Müebbet hapsolmuşum hayata

Beynimde ezeli bir doğum sancısı

Yalanım yok ehlikeyifim

Bilerek bozdum pusulamı

Sızıyorum kendimden

Başlıyor gece gibi bende de

Yok oluşun acısı