Fesulda
Ne övünmelerim geçer fesulda
Göz gez arpacıktan
Ayrılıklar güne tutuşurken
Bakışlar hiza ister
Sözler düşse de niza
Tırmıklar kanattı yüreğimi
Kemrikler büyüttü kafesimi
Sevda sesleri duyulmazından
Burun soluyuşlarıyla geçişken
Suretin görüşte tutarım nefesimi
Acılar büyümemeli Fesulda
Bir dünya ansızımız olur
Biri kahrından geçer
Biri birini seçer
Hüzün gölgeler düşürür
Yürek fısıltıları büyür de büyür
Ay girer
Dünya kırpılmış çıkar Fesulda
Ne kadar da kocamansın Fesulda
Yüreğin kabarır
Sızıların ağlar
Ciğerlerin isyanlarda yanar
Mezesine koşarken sarhoşlar
Bir İnsancınla kalbini dağlar
Yücelcim gelir senle Fesulda
Ay düşer içime
Fren tutamam
Özlemler vurulur
Sevdalara hışımcımdan
Ne yıkanmış olur durulurum
Ne bulaşırlık oluşta
Pisten kurum kurum kurulurum
Kulak duymayı tıkar
Küsercimden
Gönülcüm buz bağlar
Seyranı nagah ile
Kendini allameden bilmiş
Bir kıpırdamaz yüreğimle
Issızlığın içindeki beliriş
Söyleme şeytan kandırışlarını
Şafak bekçileri değiliz ya
Düşer gün içimize.
Sen avazını bil Fesulda
Bugün pazar ertesi
22.03.2010
Fesulda: Gerçekten anlamını bilmiyorum. Sadece şiirin beni yazışıyla dökülen bir sözcüktü. Belki bir anlam, belki bir isim, belki de şiirin dolanmağıydı.
Aslında Sevgili öğretmenim Tamay'ın şiirine yazdığım yorumla oluşan duygulardı. Ona da sözüm oldu; "umarım bu şiire dönüşür" dedimdi.